Бацькава воля


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72

I цяпер, тупаючы па хаце, ён у соты раз перадумвау блытаныя, неразгаданыя свае думга... Нешта нашэптвала яму, каб ён асмелiся i пазвау Зосю выйсщ на вулщу, прысесц! дзе на прызбе удваiх i расказау ёй усё тое, што сабралася у яго на душы, вылажыць усе свае тайны; але нейкая нясмеласць, нейкая цёмная, дзщячая баязлiвасць стаялi папярок i нахабна стрымлiвалi яго рашэнш, прасцерагалi давер'я да 3oci.

I няведама, чымсь бы i як усё гэта скончылася: пазвау бы ён Зосю сам щ яна б мо намякнула яму сама, а мо i Hi ён, Hi яна не абазвалкя б словам, i з яшчэ болынаю пустэчай у душы прыйшлося б Васино моучкi пакшуць хату Прыдатных, каб — як на тое — не Марта, каторая трапна усё вывела на новую дарогу.

—    Зося, га, Зося! — абярнулася яна к дачцэ.— Вось на, бяры, скарэй павячэрайма да выйдзi сабе крыху на вулщу пагуляй; тольм адно, дачушка, не бауся, а то завтра з рання трэ будзе ехаць пазяблщь у Лагорах ганоу з чацвёра папару...

—    Ды не рупся ужо так аб папары: я i сам здужаю зрабiць гэта,— умяшаyся Школа.

—    А у вас xi6a яшчэ не пазяблены папар? — Hi то здз1улена, Hi то са скрытаю Усмешкаю праказау Вамль.— А я паспеy ужо yсё скончыць; цяпер толькi скарэй бы тая касьба падыходiла...

—    Ну, ты, вядома, як рупны ды старанны гаспадар, ды яшчэ пры тым малады i здаровы хлапец, а мы... што нам раyняцца,— з гэткаю самаю думкаю адказау Школа, i ушчлiва-калючая ухмылка зрабала плыценую маршчынку на яго гладкам пукатым шбе.

Зося таксама епатайку yхмыльнулася i, каб Вамль не прыкмещy гэтага, апуснyла галаву к зямл!, быццам чагось шукаючы, потым барджэй адбеглася ад стала i кшулася к вулiчнаму акну.

—   Вунь дзяУчаты ужо гуляюць у Прахора на прыбе,— праказала яна, угледзеушы, што на суседняй прызбе сышлася зборня,— дайце-тaкi хутчэй вячэраць да выйду крыху пагуляю,— абярнулася яна да мацеры.

—   Ну, добра, ну, усядайцеся за стол, я даю, вось. Доуга не чакаючы, Школа памыу pyкi i палез на покуць; ля яго, з правае pyKi, як i заусёды, уселася Зося, па другую ж руку — маленькая Тэкля.

Васигь незмi гутна сачыу за кожным паваротам 3oci i сядзеу як на шылах, дрэнчучы, каб хаця уся гэта цырымотя з вячэраю скарэй скончылася. Але выю ходзiла супроць яго чакання; Марта, вясёлая i рэзвая, быццам найшло на яе нейкае натхненне, хутка выбегла у сен! i праз хвгпю вярнулася у хату з бутэлькаю гарэлкi, густа закрашанаю вiшнёвым узварам свайго гатунку; потым спрытна зняла з rpaтayкi дзве фарфуровыя талерш i на адну з ix палажыла тоустых кускоу удалага жоутага сыру, а на другую — нарэзанай мерным! крыжэншам! каубасы, i усё гэта паспешна прынясла i паставiла на стол, засланы прыгожым квящстым абрусом.

—    Ну, Василь, проша з нaмi за стол,— абярнулася Яна да Вааля, яш зразу, толыи скмещу у Марцшых руках гарэлку, перамяту настрой i чакау нечага щкавага для сябе. I калi Марта яго запрасiла за стол, ён стаy далiкатна аднеквацца:

—    Не, не, цётачка, дзякую вам, дужа дзякую за вашу просьбу; я толечкi што ад вячэры; не хачу; не, шзвання не хачу.

Марта, перш вырачыушы вочы, паглядзела на яго, потым непрыкметна падмаргнула Мiколу.

—    Ды годзi табе аднеквацца,— прагудзеу той да Васiля,— калi тое трапляецца: гады у рады; вось дзiуны яю. Taкi ж ты гэткх блiзкi наш сусед, ды яшчэ уздумау саромецца. Садзкя вось, калi не пагарджаеш нашаю ласкаю. Га, Васiль?

—    О, не, не, што вы кажаце,— утрауся Васигь, але раптам пачау мякчэць.

—    Вось як xi6a трэба з табою, вось як... Годзi табе аднеквацца, годзi, дз!вача. Вось чаго добрага ды зяцем нашым станеш...

Васiль болей не спрачауся, а з нейкаю надышоушаю к яму смеласцю, залез за стол i усеуся побач з Зосяю.

Выказаная к яму яе бацькамi гасщннасць i цёплая, сямейная Увага тронулi яго за жывое, ажно зразу ён пачуу у сабе гардую вагкасць багатага i знатнага чалавека, з ягам нездарма гэткiя паважаныя У Сьлцах мящчане, як Прыдатныя, льчацца i якога, вiдаць, шануюць.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72