Крыжавыя дарогi, 1 частка


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119

Пры выйсці на Лігаўку яны стрэлі грамаду мабілізаваных. Яшчэ не пераадзетыя ў вайсковую форму, мабілізаваныя ўжо адмервалі ўзмоцненымі ўступамі прыназначаную маршыроўку. Размераныя воклічы унтэраў і яфрэйтараў раўнялі несашчыльненыя шэрагі адвыклых ад ваеншчыны рабочых, сялян, служачых.
— Аць, аць! Аць-два, аць-два! Аць-два-тры! — перапевам няслося пад рытмічным гукам крокаў.
— Машына працуе! — заўважыў Якаў Гіс, спыніўшыся і абярнуўшыся да мабілізаваных.
— Яшчэ як! Дзе ні паглядзі — толькі і бачыш муштроўку. Вайна!
— Вайна... каб ды яна апошняя стала...
Якава Гіса перабіў раптоўны гоман расстроеных радоў мабілізаваных. У іх была апраўка.
— Ну, я направа! — рушыўшы, праказаў Якаў Гіс.
— А мне проста. Заходзь!
— Абавязкова. Хоць успомнім рыжскае мінулае. — Табато і то.
Яны развіталіся і хутка зніклі з ваччу адзін другога.
Калі стаць на Дваранскім мосце і кінуць узрокам усцяж Малое Нявы, туды да выспаў — угледзіш вобраз, з якога не надзівіцца. Злева — пасля некалькіх кварталаў будынкаў — густая расліннасць Батанічнага саду, далей Аптэкарскага вострава, як машаставая сукня, падпярэзаная цемнасінім шоўкам Неўскае вады. Аб'інталяжаная раслінамі — здалёк, як Амазонка ў джунглях, Малая Нява губіцца ў купчастай зелені пышных раслін астрапоў.
Гэта для адпачынку.
Насупроць — праца.
Доўгім правым берагам Вялікае Неўкі — спрэс заводы і фабрыкі.
Траскатня жалеза, бразак, гудзенне машын. Густая загарадзь высокіх закураных дымам комінаў.
Над будынкамі — чорная хмара сажы. 3 сажы выглядаюць буйныя белыя ды чорныя літары назваў заводаў і фабрык.
«Кеніг».
«Пракатны».
« Парвіяйнен».
«Стары Леснер».
«Новы Леснер».
«Шткавая мануфактура».
«Эрыксон».
«Ландрын».
«Суконная фабрыка Тарнтон».
Несціханая мэталёвая гама стукаў спрэснаю паласою вісне над спакойліваю вадою рэчкі. Яна глушыць пялёсканне дробных хвалек у абложаныя падгнілым тынам берагі. У разгойданым працэсе творчасці, прыгоннай і вызысковай, расплываецца, як воск, па кішэнях прадпрыемцаў благааплачаная рабочая сіла.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119